Tony Schoen

La Traviatadreef 2
3561 KS Utrecht

06 25272707
tony@tonyschoen.nl



KvK 30277258
BTW 141449536B01
IBAN NL37TRIO0390395951



De foto op mijn homepage nam ik tijdens mijn wandeling van Utrecht naar Rome, in de buurt van Montauville, Frankrijk.

Niet meer dan – wat?

Niet meer dan – wat?

Sinds kort doe ik mee aan een werkgroep over de Utrechtse stadsverwarming. Het is een initiatief van Energie-U, maar er doen ook vertegenwoordigers van de actiegroep StadsverArming en andere betrokken Utrechters mee. We willen eraan werken dat de stadsverwarming meer een zaak van de Utrechtse burgers wordt, en minder een zaak van alleen Eneco.

Één van de onderwerpen waar we over praten, is de beprijzing. Is stadsverwarming nou te duur, of is dit vooral perceptie? Als je als bewoner bent aangesloten op de stadsverwarming, dan kun je je energieleverancier niet kiezen. Je neemt warmte af van Eneco, tegen de tarieven die Eneco bepaalt. Omdat er hier sprake is van een soort van monopolie, is er een toezichthouder (de Autoriteit Consument en Markt) die erop toe ziet dat Eneco niet teveel vraagt.

In het verleden is hiervoor het principe ‘Niet-Meer-Dan-Anders’ (NMDA) voor ontwikkeld: de tarieven van de stadsverwarming zijn zodanig, dat een gemiddelde stadsverwarmingswoning niet meer betaalt dan een gemiddelde gaswoning.  Jaarlijks worden de warmtetarieven conform NMDA vastgesteld door de toezichthouder. Er zijn veel klanten die vinden dat de warmtebedrijven woekerwinsten maken over de ruggen van de warmteklanten.

Ik weet niet of dat zo is. Wel weet ik dat ik het NMDA principe achterhaald vind. NMDA stamt nog uit de tijd dat ook gasklanten niet konden kiezen. Uit een tijd dat ook de gastarieven centraal werden vastgesteld. Uit een tijd dat alle woningen gewoon een gasketel hadden.

De tijden zijn veranderd.

Er is geen ‘Anders’ meer.  Er zijn zoveel verschillende energie-aanbieders. Zoveel verschillende energiesystemen voor je woning (gas, houtpellets, warmtepomp, …). Zoveel soorten energiecontracten.  Het vergelijken van een stadsverwarmingswoning met ‘Anders’ leidt tot oeverloze discussies en onoplosbare meningsverschillen, zo blijkt ook uit de vele rechtszaken tussen warmtebedrijven en opstandige klanten.

Ik pleit dan ook voor het afschaffen van het NMDA-principe. En voor de invoering van het Niet-Meer-Dan-Nodig principe. Warmtebedrijven moeten gewoon niet meer vragen dan nodig is voor een gezonde bedrijfsvoering. En klanten moeten vervolgens gewoon kunnen kiezen of ze – gegeven die tarieven – aangesloten willen blijven op de stadsverwarming danwel afgekoppeld willen worden.